شنبه، ۱۱ مهر ۱۴۰۵
در سیستمهای اطفای حریق مبتنی بر اسپرینکلر، تنها نصب لوله و اسپرینکلر برای کنترل و پایش عملکرد سیستم کافی نیست. هر بخش از ساختمان یا هر زون اسپرینکلر باید تا حد امکان قابل کنترل، پایش و تست باشد. زون اسمبلی آتش نشانی مجموعهای از تجهیزات است که با قرار گرفتن در مسیر لولهکشی یک زون، امکان کنترل جریان آب، مشاهده فشار، تشخیص جریان و انجام تست را فراهم میکند.
اجزای زون اسمبلی معمولاً شامل شیر پروانهای سیگنالدار، فلوسوئیچ، مانومتر یا گیج فشار و شیر تست و تخلیه است. بسته به طراحی سیستم، برند تجهیزات و الزامات پروژه ممکن است قطعات دیگری مانند شیر یکطرفه، اتصالات، شاسی و تجهیزات جانبی نیز در این مجموعه وجود داشته باشد.
اهمیت این مجموعه زمانی مشخص میشود که عملکرد یک زون اسپرینکلر را مرحلهبهمرحله بررسی کنیم: در حالت عادی سیستم تحت فشار است؛ در صورت فعال شدن اسپرینکلر، آب در شبکه جریان پیدا میکند؛ فلوسوئیچ این جریان را تشخیص میدهد و سیگنال Waterflow به سیستم اعلام حریق منتقل میشود. در همین مجموعه، شیر پروانهای امکان کنترل دستی مسیر را فراهم میکند و مانومتر وضعیت فشار را در اختیار تکنسین قرار میدهد.
Zone Control Assembly یا زون اسمبلی آتش نشانی، مجموعهای از تجهیزات کنترلی و نظارتی است که در مسیر لولهکشی سیستم اسپرینکلر قرار میگیرد تا یک بخش مشخص از شبکه، مانند یک طبقه یا زون، قابل کنترل و پایش باشد.
در بازار ممکن است این مجموعه با نامهای مختلفی مانند موارد زیر شناخته شود:
زون اسمبلی
زون کنترل
زون کنترل ولو
Zone Control Valve Assembly
Zone Control Assembly
Floor Control Assembly
در یک سیستم اسپرینکلر، شبکه لولهکشی معمولاً به بخشها یا زونهای مشخص تقسیم میشود. قرار دادن مجموعه کنترل زون در مسیر این بخشها باعث میشود وضعیت همان محدوده مشخص، مستقلتر قابل بررسی و مدیریت باشد.
رایزر، مسیر اصلی انتقال آب به شبکه اسپرینکلر است. بسته به طراحی ساختمان، از رایزر میتوان انشعابهایی برای طبقات یا بخشهای مختلف گرفت. زون اسمبلی در مسیر یکی از این بخشها قرار میگیرد و تجهیزات لازم برای کنترل و پایش آن بخش را در اختیار سیستم قرار میدهد.
به زبان ساده، اگر یک ساختمان چند طبقه را در نظر بگیریم، ممکن است برای هر طبقه یا محدوده مشخص یک زون در نظر گرفته شود. در این حالت، تجهیزات کنترل آن زون کمک میکنند مشخص باشد:
مسیر آب باز است یا بسته؛
آیا در زون جریان آب ایجاد شده است؛
فشار آب در چه وضعیتی قرار دارد؛
آیا سیستم Waterflow Alarm را میتوان تست کرد؛
و در صورت نیاز، مسیر زون چگونه کنترل یا تخلیه شود.
بنابراین زون اسمبلی فقط یک شیر قطع و وصل ساده نیست. این مجموعه، چند عملکرد کنترلی، نظارتی و تستی را در یک نقطه در اختیار سیستم قرار میدهد.
چهار جزء اصلی که معمولاً در یک زون کنترل اسپرینکلر دیده میشوند عبارتاند از:
جزء | وظیفه اصلی | ارتباط با سیستم اعلام حریق |
|---|---|---|
شیر پروانهای سیگنالدار | کنترل و قطع جریان آب زون | در مدل دارای Supervisory/Tamper Switch وضعیت شیر را اعلام میکند |
فلوسوئیچ | تشخیص جریان آب | ارسال سیگنال Waterflow به سیستم اعلام حریق |
مانومتر | نمایش فشار آب | معمولاً ابزار نمایش و پایش فشار است |
شیر تست و تخلیه | ایجاد جریان آزمایشی و تخلیه آب | برای تست عملکرد Waterflow و تخلیه زون استفاده میشود |
در آرایشهای مختلف ممکن است تجهیزات دیگری نیز در مجموعه دیده شوند، اما این چهار مورد از مهمترین اجزایی هستند که هنگام بررسی یک زون کنترل اسپرینکلر باید شناخته شوند. در اسناد NFPA نیز نمونه آرایش Zone Control Station شامل شیر کنترل دارای supervisory switch، گیج فشار، waterflow switch و تجهیزات تست و تخلیه نشان داده شده است.
Butterfly Valve یا شیر پروانهای، وظیفه کنترل جریان آب در مسیر لوله را بر عهده دارد. در زون اسمبلی معمولاً از شیر کنترل استفاده میشود تا بتوان مسیر آب یک بخش مشخص از سیستم اسپرینکلر را کنترل کرد.
اما در سیستمهای آتشنشانی، صرفاً قابلیت باز و بسته شدن شیر اهمیت ندارد؛ بلکه مشخص بودن وضعیت شیر نیز مهم است. به همین دلیل در بسیاری از زون اسمبلیها از شیر پروانهای مجهز به Supervisory Switch یا Tamper Switch استفاده میشود.
این تجهیز برای نظارت بر وضعیت شیر استفاده میشود.
اگر شیر کنترل زون در وضعیت مورد انتظار سیستم نباشد، سوئیچ میتواند وضعیت آن را به مدار نظارتی سیستم اعلام حریق منتقل کند. بنابراین مسئول سیستم متوجه میشود که وضعیت شیر تغییر کرده است.
نکته مهم این است که:
سیگنال تغییر وضعیت شیر با سیگنال Waterflow ناشی از عملکرد اسپرینکلر یکسان نیست.
به عنوان مثال، اگر شیر کنترل زون بسته شود، این وضعیت میتواند به عنوان یک Supervisory Signal یا سیگنال نظارتی ثبت شود. این اتفاق به خودی خود به معنی تشخیص آتش توسط سیستم نیست.
در مقابل، وقتی جریان آب ناشی از عملکرد اسپرینکلر توسط فلوسوئیچ تشخیص داده میشود، سیستم میتواند سیگنال Waterflow Alarm را دریافت کند.
شیر کنترل یک زون اسپرینکلر باید مطابق طراحی سیستم در وضعیت مناسب قرار داشته باشد. اگر شیر مسیر آب بسته یا در وضعیت نامناسب قرار گیرد، ممکن است آب به اسپرینکلرهای همان بخش نرسد.
بنابراین نظارت بر وضعیت شیر یکی از بخشهای مهم نگهداری سیستم است.
از جمله مواردی که باید بررسی شوند:
سایز اسمی لوله
نوع اتصال
فشار کاری
کیفیت ساخت
نوع و مشخصات سوئیچ نظارتی
سازگاری با سیستم مانیتورینگ
الزامات پروژه
تأییدیهها و Listing/Approval مورد نیاز پروژه
نباید صرفاً به عبارت «تأییدیهدار» در تبلیغات اکتفا کرد. نوع تأییدیه و محدوده کاربرد باید با مستندات واقعی محصول و الزامات پروژه بررسی شود.
Water Flow Switch یا فلوسوئیچ آب یکی از مهمترین اجزای نظارتی زون اسمبلی است.
وظیفه اصلی فلوسوئیچ، تشخیص جریان آب در مسیر سیستم اسپرینکلر است.
فلوسوئیچ برخلاف گیج فشار، برای نمایش فشار طراحی نشده است. وظیفه آن تشخیص شرایط جریان آب و ایجاد یک سیگنال الکتریکی برای سیستم مربوطه است.
در مدلهای رایج Vane Type، یک قسمت مکانیکی مانند پره یا Vane در مسیر لوله قرار دارد. هنگامی که جریان آب در شرایط مورد نظر ایجاد شود، حرکت آب باعث حرکت این بخش شده و مکانیزم سوئیچ فعال میشود.
مدلهای مختلف فلوسوئیچ ممکن است از نظر ساختار، محدوده عملکرد و زمان تأخیر با یکدیگر تفاوت داشته باشند. برای مثال، سازندگانی مانند Potter مدلهایی با Retard قابل تنظیم ارائه میکنند و عملکرد دقیق آن باید بر اساس دیتاشیت همان مدل بررسی شود.
فرض کنیم یکی از اسپرینکلرهای یک زون در اثر شرایط حریق فعال شده است.
با باز شدن اسپرینکلر، آب از شبکه خارج میشود و جریان در لوله ایجاد میشود. این جریان میتواند باعث فعال شدن فلوسوئیچ شود.
فلوسوئیچ سپس وضعیت الکتریکی مورد نیاز را در مدار ایجاد میکند و سیستم اعلام حریق میتواند این سیگنال را دریافت کند.
در نتیجه، سیستم میتواند متوجه شود که در زون مورد نظر جریان آب ایجاد شده است.
برخی Waterflow Switchها دارای مکانیزم Retard یا تأخیر زمانی هستند.
هدف این مکانیزم، جلوگیری از فعال شدن ناخواسته آلارم در اثر تغییرات کوتاهمدت یا نوسانات لحظهای جریان و فشار است.
برای نمونه، Potter در برخی فلوسوئیچهای خود از Retard قابل تنظیم استفاده میکند و توضیح میدهد که جریان باید برای مدت لازم باقی بماند تا سوئیچ فعال شود.
بنابراین وجود Retard در یک مدل خاص، ویژگیای است که باید از روی مشخصات فنی همان محصول بررسی شود و نمیتوان یک زمان ثابت را برای همه فلوسوئیچها در نظر گرفت.
خیر.
فلوسوئیچ و گیج فشار دو وظیفه متفاوت دارند:
فلوسوئیچ: تشخیص جریان آب
گیج فشار: نمایش فشار آب
ممکن است جریان و فشار هر دو در عملکرد سیستم اهمیت داشته باشند، اما این دو تجهیز جایگزین یکدیگر نیستند.
فلوسوئیچ به صورت مستقیم شعله، دود یا حرارت را تشخیص نمیدهد.
در سیستم اسپرینکلر، این تجهیز جریان آب ایجادشده در شبکه را پایش میکند. بنابراین وقتی آب در اثر عملکرد اسپرینکلر جریان پیدا میکند، فلوسوئیچ میتواند وضعیت Waterflow را به سیستم اعلام حریق منتقل کند.
این تفاوت برای درک صحیح عملکرد سیستم بسیار مهم است.
Pressure Gauge یا مانومتر، تجهیزی برای نمایش فشار آب در سیستم است.
در زون اسمبلی، گیج فشار کمک میکند تکنسین وضعیت فشار موجود در بخش مورد نظر را مشاهده کند و در زمان بررسی یا سرویس سیستم اطلاعات مناسبی از فشار در اختیار داشته باشد.
مانومتر مقدار فشار موجود در نقطهای از سیستم را نمایش میدهد.
این اطلاعات در شرایط مختلف میتواند برای بررسی سیستم مفید باشد؛ برای مثال:
هنگام بررسی وضعیت عادی سیستم
هنگام سرویس
هنگام تست
هنگام بررسی تغییرات فشار
هنگام عیبیابی مشکلات احتمالی
اما فشار نمایشدادهشده روی گیج باید همیشه در ارتباط با طراحی سیستم و شرایط کاری آن تفسیر شود.
این دو تجهیز را نباید با یکدیگر اشتباه گرفت.
مانومتر میگوید فشار در سیستم چقدر است؛ فلوسوئیچ بررسی میکند که جریان آب ایجاد شده است یا خیر.
بنابراین مانومتر معمولاً یک ابزار نمایش و بررسی است و به طور معمول وظیفه ارسال فرمان Waterflow به پنل اعلام حریق را ندارد.
Pressure Gaugeها از نظر ساختار میتوانند انواع مختلفی داشته باشند. یکی از تقسیمبندیهای رایج، گیج خشک و گیج روغنی است.
در گیج روغنی، محفظه با سیال پر میشود تا لرزش عقربه کاهش پیدا کند و خواندن آن در شرایط دارای ارتعاش راحتتر شود.
انتخاب نوع گیج باید بر اساس شرایط پروژه و مشخصات محصول انجام شود.
موارد زیر باید بررسی شوند:
محدوده فشار
دقت
سایز صفحه
نوع اتصال
کیفیت ساخت
فشار کاری سیستم
شرایط محیطی
سازگاری با سیستم
انتخاب یک گیج صرفاً بر اساس ظاهر یا پایینترین قیمت، معیار مناسبی برای یک سیستم حفاظت در برابر حریق نیست.
Test & Drain Valve یا شیر تست و تخلیه، یکی دیگر از اجزای مهم زون اسمبلی است که دو عملکرد اصلی دارد:
فراهم کردن امکان ایجاد جریان برای تست سیستم
فراهم کردن مسیر تخلیه آب
در برخی آرایشها ممکن است تجهیزات مرتبطی مانند Sight Glass یا شیشه رؤیت جریان و یک Orifice یا دهانه با مشخصات مشخص نیز وجود داشته باشد.
قسمت Test برای ایجاد شرایط جریان کنترلشده استفاده میشود تا عملکرد Waterflow Alarm قابل آزمایش باشد.
در واقع با باز کردن مسیر تست، جریان آب در شرایط مشخص ایجاد میشود و میتوان بررسی کرد که Waterflow Switch و مدار مربوطه واکنش مورد انتظار را نشان میدهند یا خیر.
NFPA 13 برای اتصال تست آلارم، شرایط مشخصی را در نظر میگیرد و در نمونه Zone Control Station نیز اتصال تست، Sight Glass و Orifice در کنار تجهیزات زون نشان داده شدهاند.
Drain برای تخلیه آب از بخش مربوط به سیستم استفاده میشود.
این قابلیت میتواند در عملیات سرویس، تعمیرات یا شرایطی که تخلیه زون مورد نیاز است، اهمیت داشته باشد.
بنابراین Test و Drain اگرچه ممکن است در یک مجموعه قرار داشته باشند، یک وظیفه واحد ندارند.
در برخی مدلهای تست و تخلیه، Sight Glass یا شیشه رؤیت جریان قرار میگیرد تا عبور آب از مسیر قابل مشاهده باشد.
وجود Sight Glass به طراحی مجموعه و مدل تجهیز بستگی دارد و در تمام زون اسمبلیها الزاماً با یک شکل وجود ندارد.
در برخی آرایشهای تست، از یک دهانه یا Orifice با مشخصات مشخص استفاده میشود تا شرایط جریان آزمایشی تعریفشدهای ایجاد شود.
نکته مهم این است که اندازه و شرایط اتصال تست را نمیتوان به صورت یک عدد عمومی برای همه پروژهها تعیین کرد. الزامات به طراحی سیستم، محل اتصال تست و استاندارد مورد استفاده وابسته است.
NFPA در مستندات مربوط به اتصال تست، به استفاده از خروجی مناسب برای شبیهسازی جریان یک اسپرینکلر و همچنین شرایط مربوط به محل و آرایش اتصال اشاره کرده است.
مورد | تست سیستم | تخلیه سیستم |
|---|---|---|
هدف | بررسی عملکرد سیستم یا Waterflow Alarm | خارج کردن آب از بخش مورد نظر |
عملکرد اصلی | ایجاد جریان کنترلشده | تخلیه آب |
کاربرد | بررسی فلوسوئیچ و مدار اعلام | سرویس، تعمیرات یا عملیات مورد نیاز |
مدت استفاده | معمولاً محدود به عملیات تست | تا تخلیه مورد نیاز |
نتیجه مورد انتظار | مشاهده واکنش صحیح تجهیزات | کاهش یا حذف آب از مسیر مورد نظر |
بنابراین باز کردن مسیر تست و باز کردن مسیر Drain را نباید یک عملیات مشابه در نظر گرفت.
خیر.
چهار جزء اصلی در بسیاری از آرایشها عبارتاند از:
شیر کنترل سیگنالدار
فلوسوئیچ
گیج فشار
شیر تست و تخلیه
اما بسته به طراحی، برند، استاندارد، سایز و نیاز پروژه ممکن است تجهیزات دیگری نیز در مجموعه وجود داشته باشند.
Check Valve یا شیر یکطرفه اجازه میدهد جریان در جهت مورد نظر حرکت کند و از برگشت جریان جلوگیری شود.
وجود و نحوه قرارگیری آن به طراحی مجموعه و سیستم بستگی دارد.
طبیعتاً برای اتصال اجزای مختلف به شبکه لولهکشی از اتصالات مناسب استفاده میشود. جنس، سایز، نوع اتصال و فشار کاری باید با سیستم هماهنگ باشد.
در زون اسمبلیهای مونتاژشده ممکن است یک شاسی یا براکت برای نگهداری تجهیزات وجود داشته باشد.
در بعضی طراحیها ممکن است تجهیزات اندازهگیری یا نمایش دیگری نیز وجود داشته باشند.
ممکن است سوپروایزری سوئیچ به صورت بخشی از شیر کنترل یا به شکل تجهیز مرتبط با آن ارائه شود.
در برخی مدلها یا شرایط نصب ممکن است برای حفاظت از بخشی از تجهیزات الکتریکی، محفظه یا جعبه در نظر گرفته شود.
نکته: همه این قطعات در تمام زون اسمبلیها الزاماً وجود ندارند و نباید یک آرایش خاص را به عنوان تنها ساختار استاندارد برای تمام پروژهها معرفی کرد.
برای درک ساده عملکرد مجموعه، یک سناریوی معمول را در نظر بگیریم.
شبکه اسپرینکلر پر از آب و تحت فشار مورد نیاز سیستم است.
شیر کنترل مسیر مطابق وضعیت طراحیشده سیستم قرار دارد و تجهیزات نظارتی نیز وضعیت آن را پایش میکنند.
در صورت رسیدن شرایط حریق به محدوده عملکرد اسپرینکلر، اسپرینکلر فعال شده و آب از آن خارج میشود.
با خروج آب، در شبکه زون جریان ایجاد میشود.
Waterflow Switch جریان ایجادشده را تشخیص داده و مکانیزم سوئیچ فعال میشود.
سیگنال Waterflow از مدار مربوطه به سیستم اعلام حریق منتقل میشود.
در یک سیستم طراحیشده و شمارهگذاریشده، مشخص بودن مدار و زون باعث میشود محل مربوط به سیگنال قابل شناسایی باشد.
شیر کنترل زون وظیفه کنترل دستی مسیر آب را بر عهده دارد و سوئیچ نظارتی آن میتواند وضعیت شیر را به سیستم اعلام کند.
گیج فشار، فشار موجود در نقطه نصب را نمایش میدهد.
در زمان سرویس یا تست، مسیر Test & Drain میتواند برای انجام آزمون یا تخلیه بخش مربوطه مورد استفاده قرار گیرد.
این فرآیند نشان میدهد که هر جزء وظیفه متفاوتی دارد و عملکرد مجموعه حاصل همکاری چند تجهیز است.
یکی از مهمترین نکات در سیستمهای زون کنترل اسپرینکلر، تفکیک نوع سیگنالها است.
دو مفهوم مهم عبارتاند از:
این سیگنال نشاندهنده تشخیص جریان آب توسط Waterflow Switch است.
در سیستم اسپرینکلر، این جریان میتواند ناشی از فعال شدن یک یا چند اسپرینکلر باشد.
این سیگنال وضعیت نظارتی یک تجهیز را نشان میدهد؛ برای مثال تغییر وضعیت شیر کنترل دارای Supervisory/Tamper Switch.
بنابراین:
Waterflow ≠ Supervisory
و این دو نباید در طراحی یا برنامهریزی سیستم به عنوان یک سیگنال واحد در نظر گرفته شوند.
فلوسوئیچ دارای کنتاکتها و مدارهای الکتریکی مشخصی است که باید طبق دستورالعمل سازنده و طراحی سیستم به مدار مربوطه متصل شوند.
نوع کنتاکت، تعداد مدارها، مقاومت انتهای خط، نوع پنل و سایر جزئیات میتواند بر اساس طراحی سیستم متفاوت باشد.
سوئیچ نظارتی شیر نیز برای انتقال وضعیت شیر به مدار نظارتی استفاده میشود.
هدف این مدار آن است که سیستم بتواند وضعیت غیرعادی شیر کنترل را شناسایی کند.
فرض کنید در یک ساختمان چند طبقه، Waterflow Alarm فعال شود.
اگر زونها به شکل صحیح نامگذاری و سیمکشی شده باشند، اپراتور میتواند متوجه شود سیگنال مربوط به کدام محدوده است.
این موضوع در ساختمانهای بزرگ اهمیت بسیار بیشتری دارد.
نوع مدار، سیمکشی و اتصال نهایی باید بر اساس نقشه اجرایی، طراحی سیستم، پنل مورد استفاده و دستورالعمل سازنده انجام شود و این مقاله جایگزین نقشه یا تأییدیه مهندس پروژه نیست.
تجهیز | وظیفه اصلی | جریان آب را تشخیص میدهد؟ | فشار را نشان میدهد؟ | سیگنال ارسال میکند؟ |
|---|---|---|---|---|
فلوسوئیچ | تشخیص جریان آب | بله | خیر | بله، Waterflow |
شیر پروانهای سیگنالدار | کنترل مسیر آب | خیر | خیر | بله، Supervisory |
مانومتر | نمایش فشار | خیر | بله | معمولاً خیر |
شیر تست و تخلیه | تست جریان و تخلیه | بهصورت مستقیم خیر | خیر | معمولاً خیر |
به زبان ساده:
فلوسوئیچ = جریان آب را تشخیص میدهد.
شیر پروانهای = مسیر آب را کنترل میکند و در مدل سیگنالدار وضعیت خود را اعلام میکند.
مانومتر = فشار را نشان میدهد.
تست و تخلیه = امکان تست جریان و تخلیه آب را فراهم میکند.
این چهار تجهیز را نباید از نظر عملکرد جایگزین یکدیگر دانست.
محل نصب زون اسمبلی به طراحی سیستم اسپرینکلر و تقسیمبندی زونها بستگی دارد.
در بسیاری از پروژهها، این مجموعه در نزدیکی رایزر یا مسیر ورودی زون مورد نظر نصب میشود تا دسترسی به تجهیزات کنترل، تست و پایش امکانپذیر باشد.
در طراحی یک زون باید موارد زیر مورد توجه قرار گیرد:
دسترسی مناسب به شیرها
امکان مشاهده گیج فشار
امکان انجام تست
دسترسی برای سرویس و تعمیر
قابل شناسایی بودن زون
جلوگیری از نصب در نقاط نامناسب یا غیرقابل دسترس
برچسبگذاری واضح هر زون
در ساختمانهای چندطبقه، ممکن است زونبندی به گونهای انجام شود که هر طبقه یا محدوده مشخص تحت کنترل یک مجموعه قرار بگیرد؛ اما این موضوع یک قانون ثابت برای تمام ساختمانها نیست.
محل دقیق نصب باید بر اساس نقشه تأسیسات، طراحی سیستم اسپرینکلر، محاسبات و الزامات پروژه تعیین شود.
قبل از تحویل یا بهرهبرداری از مجموعه، موارد زیر باید بررسی شوند:
جهت صحیح نصب تجهیزات
سایز مناسب مجموعه
نوع اتصال مناسب
فشار کاری متناسب با سیستم
دسترسی مناسب برای سرویس
نصب صحیح فلوسوئیچ مطابق دستورالعمل سازنده
نصب صحیح گیج فشار
عملکرد صحیح شیر کنترل
اتصال مناسب Supervisory/Tamper Switch
مسیر مناسب تخلیه
امکان انجام تست
جلوگیری از ضربه مکانیکی به تجهیزات
برچسبگذاری واضح زون
بررسی اتصالات
انجام تست نهایی
نحوه نصب فلوسوئیچ، شیرها و تجهیزات الکتریکی باید مطابق دستورالعمل سازنده انجام شود. برای مثال، مشخصات نصب Waterflow Switchها میتواند بر اساس مدل و نوع لوله متفاوت باشد؛ بنابراین نباید دستورالعمل یک مدل را به همه محصولات تعمیم داد.
زون اسمبلی نیز مانند سایر تجهیزات سیستم حفاظت در برابر حریق نیازمند بازرسی و نگهداری است.
مواردی که میتوان در برنامه نگهداری بررسی کرد شامل موارد زیر است:
وضعیت شیر باید بررسی شود و مشخص باشد که در وضعیت مورد انتظار سیستم قرار دارد.
فشار نمایشدادهشده روی مانومتر باید بررسی و در صورت نیاز با شرایط طراحی و سوابق قبلی مقایسه شود.
عملکرد Waterflow Switch باید طبق روش مناسب برای سیستم آزمایش شود.
مسیر تست باید قابلیت ایجاد جریان مناسب برای آزمایش Waterflow را داشته باشد.
اتصالات و بدنه تجهیزات باید از نظر نشتی بررسی شوند.
اتصالات مدار Waterflow و Supervisory باید بررسی شوند.
نتایج تستها و تعمیرات بهتر است در سوابق نگهداری سیستم ثبت شوند.
اهمیت تست Waterflow صرفاً تئوری نیست؛ مستندات نگهداری NFPA نیز برای تجهیزات Waterflow و Valve Supervisory Signal، آزمون عملکردی را در چارچوب الزامات مربوط به سیستم پیشبینی میکنند.
زمانبندی و روش دقیق بازرسی و تست باید مطابق استاندارد مورد استفاده پروژه، مقررات محلی، طراحی سیستم و دستورالعمل سازنده تعیین شود.
هنگام خرید، بهتر است ابتدا مشخصات پروژه مشخص شود و سپس مجموعه مناسب انتخاب شود.
اولین مشخصه مهم، سایز لولهای است که مجموعه روی آن نصب خواهد شد.
نوع اتصال مجموعه باید با لولهکشی پروژه هماهنگ باشد.
فشار کاری مجاز تمام اجزای مجموعه باید با شرایط سیستم سازگار باشد.
بررسی کنید شیر مورد نظر از نظر سایز، فشار کاری، نوع اتصال و مشخصات کنترلی مناسب پروژه باشد.
اگر طراحی پروژه به پایش وضعیت شیر نیاز دارد، مشخصات سوئیچ نظارتی باید بررسی شود.
نوع Waterflow Switch، سایز لوله، شرایط نصب و مشخصات عملکردی آن اهمیت دارد.
محدوده نمایش فشار باید با فشار کاری سیستم تناسب داشته باشد.
مشخص کنید مجموعه به Test & Drain مورد نیاز پروژه مجهز است یا خیر.
در صورت نیاز پروژه، وجود Sight Glass و مشخصات آن بررسی شود.
کیفیت بدنه، اتصالات و قطعات مجموعه در انتخاب اهمیت دارد.
اگر پروژه به Listing یا Approval خاصی نیاز دارد، باید مستندات واقعی محصول بررسی شود.
برند میتواند روی کیفیت، دسترسی به قطعات، خدمات و قیمت تأثیر داشته باشد.
ابعاد، فضای نصب و دسترسی برای سرویس نیز باید قبل از خرید بررسی شود.
یک زون اسمبلی مناسب باید با طراحی کل سیستم اسپرینکلر هماهنگ باشد.
برای پروژههای بزرگ، دسترسی به قطعات و خدمات تأمین اهمیت بیشتری پیدا میکند.
بهتر است پیش از خرید، امکان تأمین قطعات مصرفی یا قابل تعویض نیز بررسی شود.
ملاک انتخاب نباید صرفاً قیمت باشد.
ممکن است یک مجموعه ارزانتر باشد اما از نظر سایز، فشار کاری، نوع فلوسوئیچ، تأییدیه یا آرایش تجهیزات با پروژه مطابقت نداشته باشد.
در مقابل، یک مجموعه گرانتر نیز لزوماً برای همه پروژهها مناسب نیست.
معیار صحیح، تطابق مشخصات مجموعه با طراحی و نیاز پروژه است.
قیمت زون اسمبلی ثابت نیست و بر اساس مشخصات مجموعه تعیین میشود.
عوامل مهم عبارتاند از:
سایز
برند
نوع فلوسوئیچ
نوع شیر پروانهای
نوع سوئیچ نظارتی
تأییدیههای مورد نیاز
نوع Test & Drain
وجود یا عدم وجود Sight Glass
جنس و کیفیت قطعات
تعداد اجزای مجموعه
نوع اتصالات
نوع شاسی یا براکت
سفارشی بودن مجموعه
شرایط تأمین تجهیزات
نوسان قیمت قطعات وارداتی و بازار
به همین دلیل برای اعلام قیمت زون اسمبلی بهتر است ابتدا سایز و مشخصات مورد نیاز پروژه مشخص شود.
زون اسمبلی آماده | خرید قطعات جداگانه |
|---|---|
نصب سریعتر | نیاز به مونتاژ |
هماهنگی بیشتر بین اجزای مجموعه | امکان انتخاب هر قطعه به صورت مستقل |
مناسب پروژههای تکرارشونده | مناسب پروژههای سفارشی |
کنترل سادهتر مجموعه | نیاز به بررسی سازگاری قطعات |
سفارش سادهتر | امکان انتخاب برندهای متفاوت |
هیچکدام از این دو روش برای تمام پروژهها بهترین گزینه مطلق نیست.
در پروژهای که تعداد زیادی زون مشابه دارد، مجموعه آماده میتواند فرآیند تأمین و نصب را سادهتر کند. در پروژههای خاص نیز ممکن است طراح ترجیح دهد تجهیزات به صورت جداگانه انتخاب شوند.
زون اسمبلی مجموعهای از تجهیزات کنترلی و نظارتی سیستم اسپرینکلر است که امکان کنترل، پایش و تست یک زون مشخص را فراهم میکند.
معمولاً شیر کنترل سیگنالدار، فلوسوئیچ، گیج فشار و شیر تست و تخلیه از اجزای اصلی آن هستند.
فلوسوئیچ جریان آب ایجادشده در شبکه اسپرینکلر را تشخیص میدهد و میتواند سیگنال Waterflow را به سیستم اعلام حریق منتقل کند.
شیر پروانهای سیگنالدار علاوه بر کنترل مسیر آب، دارای سوئیچ نظارتی برای اعلام وضعیت شیر به سیستم مربوطه است.
مانومتر برای نمایش فشار آب در نقطه نصب استفاده میشود و به تکنسین در بررسی وضعیت سیستم کمک میکند.
Test & Drain برای ایجاد جریان آزمایشی و همچنین تخلیه آب از بخش مربوطه استفاده میشود.
فلوسوئیچ جریان آب را تشخیص میدهد، در حالی که مانومتر فشار آب را نمایش میدهد.
در بسیاری از سیستمها فلوسوئیچ و سوئیچ نظارتی شیر به مدارهای مربوطه متصل میشوند؛ نحوه اتصال باید مطابق طراحی سیستم و تجهیزات مورد استفاده باشد.
سیگنالدار بودن امکان نظارت بر وضعیت شیر را فراهم میکند و تغییر وضعیت آن میتواند به عنوان Supervisory Signal به سیستم منتقل شود.
ممکن است زونبندی بر اساس طبقات انجام شود، اما محل و تعداد زونها به طراحی سیستم اسپرینکلر و پروژه بستگی دارد.
ممکن است در برخی آرایشها وجود داشته باشد، اما وجود آن در تمام مدلها و پروژهها یکسان نیست.
سایز، فشار کاری، نوع شیر، فلوسوئیچ، Test & Drain، تأییدیهها، برند، نوع اتصال و سازگاری با طراحی پروژه از موارد مهم هستند.
قیمت به سایز، برند، نوع و تعداد تجهیزات، تأییدیهها، نوع فلوسوئیچ و Test & Drain و شرایط تأمین بستگی دارد.
بله، تجهیزات مربوط به Waterflow و Supervisory باید طبق برنامه نگهداری سیستم و الزامات استاندارد و سازنده مورد بازرسی و تست قرار گیرند.
زون اسمبلی آتش نشانی یکی از بخشهای مهم سیستم کنترل و پایش شبکه اسپرینکلر است. این مجموعه باعث میشود وضعیت یک زون مشخص از نظر کنترل مسیر آب، تشخیص جریان، نمایش فشار و انجام تست قابل بررسی باشد.
چهار جزء اصلی آن را میتوان به شکل ساده اینگونه خلاصه کرد:
شیر پروانهای سیگنالدار: کنترل مسیر و اعلام وضعیت شیر
فلوسوئیچ: تشخیص جریان آب و ارسال Waterflow Signal
مانومتر: نمایش فشار آب
شیر تست و تخلیه: فراهم کردن امکان تست جریان و تخلیه
نکته مهم این است که این تجهیزات وظایف متفاوتی دارند. فلوسوئیچ آتش را مستقیماً تشخیص نمیدهد، مانومتر فرمان Waterflow صادر نمیکند و Supervisory Signal شیر نیز با Waterflow Alarm یکسان نیست.
از طرف دیگر، تمام زون اسمبلیها دقیقاً یک آرایش ندارند و ممکن است بر اساس طراحی پروژه، سایز، برند و الزامات فنی، اجزای جانبی متفاوتی در آنها استفاده شود.
اگر برای پروژه خود به زون اسمبلی، فلوسوئیچ، شیر پروانهای سیگنالدار، تست و تخلیه یا سایر تجهیزات سیستم اسپرینکلر نیاز دارید، بهتر است قبل از خرید مشخصاتی مانند سایز لوله، فشار کاری، نوع اتصال و نیاز پروژه به تأییدیهها را مشخص کنید.
در آتاصنعت میتوانید مشخصات پروژه و سایز مورد نیاز را برای بررسی و استعلام قیمت زون اسمبلی و تجهیزات مرتبط با سیستم اسپرینکلر مطرح کنید تا انتخاب تجهیزات بر اساس نیاز واقعی پروژه انجام شود.